Gramatyka angielska: gerund vs infinitive – kiedy używać?

Rozróżnienie, kiedy używać form zwanych gerund, a kiedy infinitive, to jeden z trudniejszych aspektów języka angielskiego. W tym artykule przybliżymy Wam prawidłowe podejście do tego tematu. Zapraszamy do nauki.

GRAMATYKA
Gramatyka angielska: gerund vs infinitive – kiedy używać?

W języku angielskim tworzenie zdań nie jest najczęściej niczym trudnym. Z trudnościami możemy spotkać się w przypadku niektórych bardziej skomplikowanych struktur gramatycznych, lub w przypadku wyborów, które nie są oczywiste. Takim wyborem jest między innymi wybór między formami gerund a infinitive. Jak dobrze wybrać? Kiedy używać gerund, a kiedy infinitive? Dowiecie się tego w tym artykule.

Gerund vs intinitive

Zacznijmy od rozróżnienia – czym jest gerund, a czym infinitive?

Gerund

Gerund jest, najprościej mówiąc, czasownikiem zakończonym na -ing, który działa jak rzeczownik. W odróżnieniu od innych rzeczowników, nazywa on czynność zamiast osoby lub rzeczy. Inne, nieco bardziej akademickie wyjaśnienie tego pojęcia, to rzeczownik odsłowny ze wspomnianą końcówką -ing. Przykładami są następujące słowa:

cooking
walking
sleeping
watching

Infinitive

Infinitive to bezokolicznik, który w języku angielskim przyjmuje trzy formy:

bare infinitive (sam bezokolicznik) – see
to-infinitive
(bezokolicznik z to) – to see
perfect infinitive
(forma przeszła) – to have seen

Zajmijmy się teraz rozróżnieniem – kiedy używać czasowników kończących się na -ing, a kiedy różnych form bezokolicznika?

Uwaga! Mnogość przykładów użycia wspomnianych form powoduje, że wymienienie ich wszystkich byłoby niezwykle żmudnym procesem, a Wam nie przyniosłoby efektu, ponieważ zaznajomienie się i zapamiętanie każdego z nich samo w sobie byłoby trudnym wyzwaniem. Przedstawimy Wam zatem ogólne zasady, które pomogą Wam zrozumieć, kiedy należy używać każdej z analizowanych tu form.

Gerund – użycie

  • Formy tej użyjemy na początku zdania, kiedy stosujemy ją jako podmiot:
    Walking is healthy. - Chodzenie jest zdrowe.
  • Gerund może funkcjonować jako dopełniacz po przyimkach:
    I look forward to meeting her again. - Nie mogę się doczekać, by ją znowu spotkać.
  • Może on być również dopełniaczem znajdującym się bezpośrednio po czasowniku:
    Andrew stopped asking me stupid questions. - Andrew przestał zadawać mi głupie pytania.

Uwaga! W podobny sposób możemy również używać formy infinitive – musimy wtedy umiejętnie rozróżnić ich znaczenia:
Andrew stopped to ask me stupid questions. - Andrew zatrzymał się, by zadać mi głupie pytania.

  • Warto odnotować, że niektóre czasowniki mogą iść w parze z obiema formami – gerund i infinitive – bez zmiany znaczenia:
    I like to watch movies. - Lubię oglądać filmy.
    I like watching movies. - Lubię oglądać filmy.
  • Istnieje liczna grupa czasowników, które łączą się z formą gerund (poniższa lista zawiera często używane czasowniki – nie zawiera wszystkich, których jest dużo więcej.)
    admit
    advise
    appreciate
    avoid
    be used to
    can't help
    complete
    consider
    delay
    deny
    discuss
    dislike
    end up
    enjoy
    escape
    excuse
    feel like
    finish
    forget
    have
    imagine
    keep
    look forward to
    mention
    mind
    miss
    permit
    postpone
    practice
    quit
    recommend
    report
    resist
    resume
    risk
    spend
    stop
    suggest
    tolerate
    understand

Infinitive – użycie

Jak już wspomnieliśmy, bezokolicznik w języku angielskim przybiera trzy formy – see, to see, to have seen (czasownik see został użyty tylko jako przykład).

Bare infinitive (sam bezokolicznik)

  • Samego bezokolicznika użyjemy po czasownikach modalnych:
    He can swim. - On umie pływać.
    You must listen to her. - Musisz się jej słuchać.
  • Po zwrotach had better, would rather:
    You had better move on. - Lepiej przejdź do następnego punktu.
    I would rather sleep than listen to him. - Wolałbym spać niż słuchać go.
  • Po niektórych zwrotach, w których stwierdzamy, do czego ktoś nas doprowadza lub zmusza (zauważmy, iż poprzedzający czasownik może znajdować się zarówno w czasie teraźniejszym, jak i w czasie przeszłym bez wpływu na formę bare infinitive) :
    She makes me feel better. - Ona sprawia, że czuję się lepiej.
    He made me cook the dinner. - On zmusił mnie do ugotowania obiadu.

To-infinitive (bezokolicznik z to)

  • Wspomnianej formy użyjemy w przypadku wyrażania celu:
    I travelled to London to do business. - Udałem się do Londynu w celach biznesowych.
  • Również w przypadku niektórych przymiotników, po których następuje ten rodzaj bezokolicznika:
    It's impossible to complete this task. - Wykonanie tego zadania jest niemożliwe.
  • Użyjemy jej również jako podmiot na początku zdania:
    To start a music band requires a lot of skill. - Założenie zespołu muzycznego wymaga dużych umiejętności.
  • Bardzo częstym jej użyciem jest funkcja dopełniacza znajdującego się bezpośrednio po czasowniku:
    Tom never remembers to do his homework. - Tom nigdy nie pamięta o tym, by odrobić lekcje.
  • Forma to-infinitive może znajdować się po rzeczowniku/zaimku:
    They told Kate to do the dishes. - Powiedzieli Kate, by pozmywała naczynia.
  • Istnieje grupa czasowników, które łączą się z tą formą (ponownie – nie wypisujemy wszystkich, lecz najczęściej występujące; wśród nich znajdują się również takie, które łączą się z formą gerund.)
    agree
    aim
    appear
    ask
    attempt
    be able
    beg
    begin
    care
    cease
    choose
    dare
    decide
    demand
    deserve
    expect
    fail
    forget
    get
    happen
    have
    hesitate
    hope
    hurry
    learn
    leave
    like
    love
    manage
    mean
    offer
    ought
    plan
    prefer
    prepare
    promise
    refuse
    regret
    remember
    say
    seem
    shoot
    start
    stop
    swear
    try
    use
    wait
    want
    wish

Perfect infinitive (forma przeszła – to have seen)

Użycie formy przeszłej bezokolicznika sprowadza się do odnoszenia się do przeszłości – łączy się ona z czasownikami modalnymi oraz niektórymi konstrukcjami gramatycznymi:

He must have seen it before. - On musiał widzieć to wcześniej.
She is believed to have been married before. - Mówi się, że ona była już zamężna.

Czy wiesz kiedy używać zwrotów sorry, excuse me i pardon me? Zapraszamy do zapoznania się z artykułem, dzięki któremu wszystko stanie się jasne.

Dodaj komentarz
User 4
Michał
około 2 miesiące temu

Magda, zaskoczona? Oczywiście, że obydwie formy są prawidłowe. Też nie rozumiem dlaczego dzieciom wpaja się, że po like, love, enjoy lub hate tylko -ing. Podobnie jest z "angry", niekoniecznie musi być "with", może być także "at". Albo, "wait on", niekoniecznie "wait for". Jeszcze mnóstwo do odkrycia :)

Odpowiedz
User 4
Magda
około 2 miesiące temu

love and like z to? ;) Na jakiej planecie?

Odpowiedz
0
0
0 0 0